اين سوره را برائت و فاضحه نيز مىنامند ، زيرا منافقان را رسوا كرد . تعداد آيه‌هاى آن ، 129 و مدنى است . صحابه و قاريان بر حذف « بسم اللّه » از آغاز آن توافق دارند ، چون سوره براى برداشتن امنيت [ از مشركان ] فروفرستاده شده ، در حالى كه « بسم اللّه » به سبب وجود دو واژهء « رحمن و رحيم » در آن ، نشان امنيت است . برخى گفته‌اند : سورهء توبه و انفال ، يك سوره محسوب مىشوند .